Naar begin Terug

Santiago de Compostela

Dag 31 t/m 40

Dag 31. Santo Domingo de la Calzada - Burgos (14 sept. 2008) 89 km

We komen het stadje Carderas binnen en moeten stoppen voor de processie. Dat is jaren geleden. De pastoor in vol ornaat. Het beeld van Maria wordt gedragen door 4 mannen. Een groep dansers en zangers met muziek loopt ervoor. Toeval dat we juist aankomen, maar wel mooi. In het tweede refugium is het niet anders dan het eerste. Om half 6 ben ik klaar wakker door de boomzagers. Ik bedenk dat ik gisteravond op de binnenplaats een kippenren heb gezien met enkele kippen en een haan. Het is nog donker. Het is eigenlijk tijd voor de snurkers om wakker te worden. Ik ga naar buiten, schop eens tegen het kippenhok en schijn met m'n zaklamp de haan recht in de ogen. Het beest schrikt zich rot, vindt dat hij eigenlijk het eerst wakker moet zijn en begint meteen te kraaien. Heerlijk dat geluid. Nu we het toch over kippen hebben: Binnen in de kerk van Santo Domingo is een heel chique kippenhok met een levende haan en kip erin. Dit is echt zo, we hebben ze zelf gezien. Hier zitten dus echt kiekens in de kerk. Het verhaal gaat dat een pelgrim naar Santiago hier in een herberg belandde. De dochter van de waard werd verliefd op hem, maar pelgrims mogen daar niet aan toe geven. Ze was daar zeer kwaad om en stopte een zilveren schaal in de tas van de pelgrim. De volgende morgen werd hij betrapt op diefstal en opgehangen. Toen zijn ouders het lichaam kwamen ophalen was hij dankzij de H. Domingo weer springlevend. Toen ze dit in de herberg vertelden geloofde niemand hen. De man sprak: "Ze zijn net zo levend als de gebraden kippen hier op mijn bord." En zie, de kippen sprongen van het bord en liepen de herberg uit. Om dit te gedenken worden sinds die dag een kip en een haan in de kerk gehouden. Elke maand worden deze vervangen. Gelukkig voor de kip.





Dag 32. Burgos - Boadilla de Camino (15 sept. 2008) 70 km

Na het ontbijt in het gloednieuwe refugium gaan we de stad in. Eerst de heuvel op naar het Castillo; een ruïne van een middeleeuws kasteel, hoog boven de stad. Dan een wandeling langs verschillende monumenten. Na de koffie kunnen we de kathedraal in. Wat een schitterend interieur. Prachtige altaren, kapellen, orgel, priesterkoor. Eigenlijk nauwelijks te beschrijven. We hebben al veel kathedralen gezien o.a. Reims, Orleans, Parijs, Keulen, maar dit slaat werkelijk alles. Zelfs de pilaren zijn van onder tot boven gebeeldhouwd. Kwart voor elf hebben we alles gezien wat we willen zien en start de volgende etappe. Het is 15 september, dus we zijn precies een maand op weg. Nog steeds rijden we over de Spaanse hoogvlakte. Onderweg komen we een bord met "Santiago 497 km" tegen. Minder dan 500 dus en de etappe is nog niet afgelopen.



Dag 33.Boadilla de Camino - Reliegos (16 sept. 2008) 97 km

Nog even vertellen dat we gisteren een echtpaar uit Roeselaere zijn tegengekomen. Zalig om weer eens gewoon op zijn Koewachts te kunnen praten na al dat Frans, Spaans,  Duits en Engels. We slapen in een gezellig refugium: "Aha.." zegt de beheerder, "Hollanders, kom binnen, plaats genoeg". We willen nog wat eten. "Geen probleem, mama kookt vanavond voor iedereen eten". Fantastisch toch zo midden in de bush-bush iemand die 's avonds warm eten voor je maakt. De volgende morgen vertrekken we om kwart over acht. We hebben er zin in. Prachtig weer, een vrij vlakke rit en we zien steeds meer borden die ons de weg wijzen. Je hoeft hier eigenlijk nauwelijks een kaart te hebben om de juiste route te vinden. Overal borden, richtingaanwijzers en palen met de Jacobsschelp. Onderweg rijden we veel voetgangers voorbij. Die gaan ook richting Santiago. Het duurt iets langer dan per fiets. Je kunt ze herkennen aan de grote witte schelp achterop hun rugzak. Er zijn echter ook hele snelle lopers bij, die zien we hier en daar op de bus stappen. Zo kan het dus ook.


Dag 34. Reliegos - Hospital de Orbigo (17 sept. 2008) 75 km

Na 35 km bereiken we het oude centrum van León. De hoofdstad van Castilia y León. Bij het VVV halen we een plattegrond van de stad en kiezen een aantal interessante gebouwen uit om te bekijken. Natuurlijk de mooie kathedraal als voorbeeld van de Spaanse Gotiek met zijn enorme glas-in-lood ramen. De Romaanse St. Iglesias, het oude stadhuis en de Casa de Botines, een door Antonio Gaudi ontworpen gebouw. Op de markt kopen we voor 78 cent bananen en sinaasappelen en omstreeks 3 uur stappen we weer op de fiets. Prima weer, maar tegenwind. Ook hebben we gedurende 5 a 6 km te maken met onverharde weg. Een grindpad met keien ongeveer zo groot als eieren. Het materiaal blijft heel. Omstreeks half 7 besluiten we te stoppen en rijden over de Romeinse brug Hospital de Orbigo binnen. Bij de albergue (refugium) staat een vriendelijke mevrouw ons al op te wachten. Het blijkt een Groningse te zijn die deze herberg runt. In het plaatselijke café-restaurant serveren ze "Menu del dia" (Menu van de dag). Na de maaltijd nog even aan de bar een biertje. Real Madrid voetbalt op TV. Toevallig heb ik mijn BWIN-shirt aan. Real heeft dus ook een goede sponsor.



Dag 35. Hospital de Orbigo - Ponferrada (18 sept. 2008) 72 km

We maken nog een foto van de indrukwekkende Romeinse brug en gaan op weg. Het landschap verandert. De kale vlaktes maken plaats voor groene heuvels. De heuvels worden hoger en hoger en het klimmen is weer begonnen. Het hoogste punt bereiken we op 1510 m. Dit is bij het "Cruz de Ferro". Een ijzeren kruis op een soort telefoonpaal met aan de voet ervan een enorme berg keien en stenen. Hier gooit de pelgrim de van thuis meegenomen steen weg. Dit is een symbolisch gebaar van de bedevaartganger die een deel van zijn last afwerpt en moed put uit het feit dat hij er bijna is. Ook wij gooien onze Koewachtse steen boven op de hoop. Nog ongeveer 225 km. Na dit ritueel beginnen we aan de tot nu toe mooiste afdaling van de hele tocht. Lang, steil met diepe ravijnen en prachtige vergezichten. Omstreeks 18.00 uur boeken we bij de albergue in Ponferrada. Een oude Romeinse vestingstad met een van de laatste Tempeliersburchten uit de periode tussen 1200 en 1400. De Tempeliers moesten de pelgrims naar Santiago beschermen, maar deden nog veel meer; o.a. bankieren voor de rijken. In hun sterke burchten was het geld n.l. veilig. Maar wie kent niet het spreekwoord: "Drinken als een Tempelier". Hieraan zijn ze misschien wel ten onder gegaan.



Dag 36. Ponferrada - Triacastela (19 sept. 2008) 82 km

We komen vandaag weinig cultureels tegen. Wel kerkjes en vervallen kloosters, maar niet om over te schrijven. Wat vooral overheerst is het gebergte, de natuur waar we door fietsen. Misschien wel interessant om de rit van vandaag eens chronologisch weer te geven.

Daar gaan we dan:

Half 8: Vertrek uit de albergue. Koffiedrinken en ontbijten in Ponferrada.

8 uur: We doen een poging de burcht van de Tempeliers te fotograferen, maar het is nog te donker. Dan gaan we op pad.

0-15 km. Vlak gedeelte, licht glooiend

tot 18 km. Klimmen tot 6%

tot 20 km. Licht klimmen ( tot 550 m)

Pauze voor een café solo Americano (= een grote zwarte koffie)

tot 35 km. Licht klimmen (tot 630 m)

tot 39 km. Steile klim 6-7% (tot 700 m)

Pauze voor het eten van onze dagelijkse koffiekoek

tot 48 km. Steile klim 8-9% (tot 1100 m)

Pauze voor middageten: "Menu del dia" inclusief wijn

tot 55 km. Steile klim 9-10% (tot 1310 m)

tot 60 km. Afdaling tot (1240 m)

tot 65 km. Korte klim 7% tot de Alto San Roque (1270 m)

Pauze voor de dagelijkse banaan

tot 70 km. Korte klim 7-8% tot Alto do Poio (1335 m)

tot 82 km. Lange afdaling van 12 km. (soms 7%)

Om iets over zeven stappen we van onze fiets. Bijna 12 uur onderweg. Na het douchen zijn we weer helemaal fit.




Dag 37. Triacastela - Melide (20 sept. 2008) 83 km

Het is mistig en koud vanmorgen. We ontbijten in het "Cafeteria" naast de albergue. Dat is speciaal open voor de pelgrims. Iedereen probeert zijn graantje mee te pikken van de jaarlijks honderdduizenden passanten. We doen ons regenjack aan tegen de nattigheid en rijden met licht op het dorp uit. Het is al over elven als de zon doorbreekt. Jas uit, vest uit, lange broek uit; het is weer hoogzomer. Onderweg praten we nog even met de Duitsers die we enkele dagen geleden ook al ontmoet hebben. Een half uur later worden we ingehaald door een jong koppel uit Oost-Duitsland waarmee we weken geleden in de buurt van Pamplona hebben gekampeerd. De rest van de dag is klimmen en dalen, drinken, rusten, eten en weer fietsen. Na 83km. belanden we in Melide, een stad als Hulst, maar niet zo gezellig. Onze kaart geeft aan: Nog 67 km........tot Santiago.



Dag 38. Melide - Santiago de Compostela (21 sept. 2008) 67 km

We willen proberen om vandaag Santiago te bereiken. Zeker ben je nooit. Het begint al niet zo best: Mijn koershandschoenen, sokken en Raboshirt zijn van de waslijn gestolen. Mijn onderbroek hangt er nog ondanks dat hij proper gewassen is. Als we bij onze fiets komen staat de voorband plat. We mogen niet klagen wat dat betreft. Bijna 2700 km. gereden en dat is pas de eerste lekke band. Onder het licht van een Spaanse straatlantaarn gaat de fiets op zijn kop en wordt de band geplakt. Dan gaan we er tegenaan . Steeds maar klimmen en dalen. Langzaam komt Santiago dichterbij. In de straten van de stad is het vrij steil. Eindelijk rijden we het plein voor de enorme kathedraal op.

CONSTANTIA ET LABORE (Door volharding en inspanning).

We hebben het gehaald. Ons doel is bereikt.



Dag 39 Santiago de Compostela - Cee (22 sept. 2008) 75 km

We hebben uitgeslapen. Het is bijna half tien als we vertrekken naar het einde van de wereld: Kaap Finisterra. De bagage laten we achter in het pension waar we slapen. We proberen binnen twee dagen terug te zijn in Santiago. Na 20 km. krijgen we de tweede lekke band. Fiets op zijn kop en plakken maar. We staan toevallig op de parking van een cafétje. Even koffiedrinken voordat we verder gaan. Binnen ontmoeten we een Spanjaard die 32 jaar bij Heineken in Amsterdam heeft gewerkt. Van zijn pensioen drinkt hij nu een portje. Door de pech en het toch wel zware parcours halen we voor de avond de Kaap niet en besluiten in Cee (17 km. voor ons doel) te overnachten.



Dag 40 Cee - Serre de Oulos (23 sept. 2008) 100 km

Na 14 km. belanden we in het havenstadje Fisterra, drie kilometer van de Kaap vandaan. We kijken wat rond en vertrekken dan naar ons laatste doel: Kaap Finisterra; het einde van de wereld. Daar staan we onder de vuurtoren en kijken richting Amerika over de Atlantische Oceaan. Twintig jaar geleden zijn we hier met het zeilschip "De Eendracht" 's nachts voorbij gevaren. We hebben toen vanaf het water deze vuurtoren gezien. Het is een heel speciaal moment voor ons. Na een tijdje pakken we onze fiets en gaan terug. We kiezen voor een alternatieve route langs de Atlantische Oceaan zuidwaarts. Het is magnifiek om bijna de hele dag langs het water en de vele haventjes te rijden. Na 100 km. stoppen we om te slapen.


Dag 41 Serre de Oulos - Santiago (24 sept. 2008) 40 km

De laatste 40 kilometers. Dan stoppen we definitief. De volgende dag (dag 42) nemen we het vliegtuig naar Schiphol. Om 2.00 uur 's nachts zijn we terug in Koewacht.

Canderas: Processie met muziek en dans. Santo Domingo: De kerk met de kippen. Burgos: De kathedraal. Wegwijzers langs de Camino Frances. Léon: Casa de Botines (A.Gaudi). Stenen bij het Cruz de Ferro. Galicië: Het prachtige berglandschap onderweg. Een heerlijk “Menu del dia”. De mist ‘s morgens vroeg. Santiago de Compostela: We zijn er !!!!!! Kaap Finisterra: verder kunnen we niet. Kaap Finisterra: Het einde van de wereld.