Naar begin Terug

Santiago de Compostela

Dag 21 t/m 30

Dag 21. Castéra-Verduzan - Maubourguet (04 sept. 2008) 75 km

We zijn vandaag slecht bevoorraad. Geen koffiekoeken, geen bananen en de bidons maar half gevuld. In deze streek weinig of geen supermarkten. We hopen in de dorpen op de route proviand in te slaan, maar het blijkt ijdele hoop. Om kwart vóór een belanden we in Montesquion, een dorp niet groter dan Terhole. We zoeken een terras om wat te drinken en misschien ook wel te eten. Het ziet er oud en vervallen uit. Een bejaarde man steekt zijn hoofd uit het raam en vraagt wat we willen. "Deux Perriers s.v.p." En of we ook iets kunnen eten. Dat kan, maar dan moeten we verhuizen naar de achterkant. Daar aangekomen zien we waarachtig een hele leuke eetgelegenheid. Er zitten al een tiental mensen gezellig aan tafel. De ober komt en vraagt of we rode wijn of rosé willen. Met dit warme weer lijkt rosé ons het lekkerste. Verder wordt niets gevraagd! We wachten dus maar af. Eerst komt er soep, dan een voorgerecht, als hoofdgerecht rosbeef met gebakken aardappeltjes, crème brûlée na en tot slot nog koffie. Zelden zo lekker gegeten. We doen een gok wat dit gaat kosten. Jo denkt 15 Euro, ik houd het op 20. Allebei te hoog geschat. Met 14 Euro is het hele zaakje betaald, inclusief de fles wijn. We vragen aan de ober om  koud water om de bidons te vullen. Dat doet hij met alle plezier. Op de vraag hoeveel dat kost antwoordt hij: "Nous ne sommes pas au Champs Elysees ici."



Dag 22. Maubourguet-Lourdes (05 sept. 2008) 75 km

De twee aardige campingbeheerders verontschuldigen zich voor de honden die 's nachts om 3.00 uur te keer gingen. Ze kunnen er niets aan doen, zelfs de politie niet. Het is hier dus niet anders dan bij ons. We hebben al meteen bij de start te maken met een deviation (omleiding). Ze sturen ons 8 km om langs erg steile hellingen. Het doet behoorlijk zeer zo vroeg op de dag. We hebben nauwelijks een uur gereden of daar zien we onze volgende uitdaging aan de horizon verschijnen: De Pyreneeën. We zijn er nog 60 km vandaan en toch zien we duidelijk de contouren van het gebergte. De hele dag blijft dat zo. Tergend langzaam worden ze groter, het duurt nog tot de avond alvorens we aan de voet ervan arriveren. Maïs, maïs en nog eens maïs. Al twee dagen rijden we door maïsvelden. Het lijkt wel of er hier niets anders meer groeit. Na een paar pittige klimmen van 13% bereiken we Lourdes. Het is broeierig warm. We kopen een munt voor de wasmachine en draaien na 22 dagen een grote was. Om half zeven hangt alles op en rijden we (zonder bagage) naar het centrum van Lourdes. We kijken wat rond en gaan naar de avondprocessie. Morgen nemen we een rustdag. Misschien voor de middag een trainingsritje in de Pyreneeën om in vorm te blijven en dan de rest van de dag Lourdes bekijken.



Dag 23. Rustdag in Lourdes (06 sept. 2008) 0 km

's Nachts begint het te regenen. Als we 's morgens wakker worden drijven we zowat de tent uit. Die is dus niet helemaal waterdicht. Het blijkt dat de binnentent tegen de buitentent is komen te zitten, en dan heb je prijs. Alles uit de tent en met een handdoek als dweiltje het grondzeil droog wrijven. De was die buiten hangt is natter dan gisteren. Dat schiet lekker op. We ruimen de boel weer in, doen de rits dicht en fietsen Lourdes in. Het zevert nog steeds. In de regen gaan we zeker niet trainen! We bezoeken de grot, steken kaarsen aan en slenteren dan door het gezellige centrum. Cafés, restaurants, souvenirwinkels, barretjes. Er staan hier geen gewone huizen meer. Alles is gericht op de commercie. Bedevaartgangers uit alle landen kom je tegen, zelfs uit India. Jeroen trakteert vandaag, dus we nemen het er even van. 's Avonds lopen we mee in de processie. Een belevenis op zich. Gelukkig is het na de middag opgeklaard. Het is nu weer zoals we het al weken gewend zijn.



Dag 24. Lourdes - Oloron-Ste.Marie (07 sept. 2008) 78 km

Het is koud aan de voet van de Pyreneeën. Na een laatste blik op Lourdes gaan we meer dan 10 km door het "Foret de Lourdes". Langs smalle weggetjes, af en toe wel steil, maar het is de moeite. De hele dag zien we de bergen links van ons liggen. We blijven vandaag aan de noordkant ervan. Morgen vallen we aan en hopen we in Spanje te zijn. Het wordt een rustige fietsdag zonder noemenswaardige voorvallen. Vlak bij een waterval in de Gave de Pau laat ik het fototoestel vallen. Twee deuken, maar het werkt nog wel. Als we 's middags langs de kant van de weg picknicken stopt er een Achterhoeker. Helemaal alleen op zijn Koga. Zijn maat was bij Rocamadour afgehaakt en naar huis gegaan omdat hij onderweg last van aambeien had gekregen en onmogelijk nog kon fietsen. We hebben gisteren onze kettingen gesmeerd, en dat merk je. Het draait als een tierelier. Om vijf uur zijn we al in Oloron-Ste. Marie. Er is een McDonald's vlak bij de camping. Dat lijkt ons wel wat.



Dag 25. Oloron-Ste.Marie - St.Jean-Pied-de-Port (08 sept. 2008) 70 km

Een echte etappe vandaag. De Pyreneeën door tot net voor de Spaanse grens (8 km). Het begint met een simpele klim zoals we er al zoveel gehad hebben. Dan komt het serieuze werk: 5 km bergop in de bloedhete zon. De computer geeft 36° aan. Diezelfde zon schijnt dus ook op onze kop. We hebben de hele dag een Tour-gevoel; alsof we op tijd moeten finishen. We nemen ons wel voor om met de "bus" naar boven te gaan. We hoeven niet te winnen. In het prachtige 12e eeuwse kerkje van l'Hospital St. Blaise krijgen we een elektronische rondleiding. Je weet wel met een soort telefoon die je (in 't Nederlands nota bene) precies vertelt wat er te zien is. Onderweg rijden we een kudde paarden voorbij die langs de weg aan het grazen is, los in de berm. Als ze op straat lopen moeten de auto's gewoon even stoppen. Zo gaat dat hier. Het landschap waar we door fietsen is bijna niet te beschrijven, zo mooi. Voordat we gaan afdalen doen we het windjack aan en de helm op. Je weet maar nooit. Om kwart voor vijf bereiken we de finish in St. Jean-Pied-de-Port. Volgens mij zijn we te laat binnen, want het publiek is al naar huis.



Dag 26. St.Jean-Pied-de-Port - Burguete (09 sept. 2008) 35 km

Vandaag onze 2e Pyreneeënetappe. Meteen na de start een steile klim naar Valcarlos. Na 8 km passeren we de Spaanse grens. Daarna begint een klim van 16 km naar Puerta de Ibañeta. Deze pas ligt op 1057 m hoogte. We gaan vandaag voor de bolletjestrui, dus er wordt weinig gerust. Omstreeks 11 uur wordt het ideaal weer voor Charley Gaul; niet voor ons dus. Het koelt gelukkig wel iets af. Op de top van de klim staat het monument ter nagedachtenis aan de slag bij Roncesvalles. Ik herinner me nog goed het boek van ridder Roland bij meester Jozef in de 6e klas ter grootte van een stripboek. Prachtige tekeningen en een heldhaftig verhaal. Roland was de dappere ridder die voor zijn heer Karel de Grote vocht tegen de Moren; de Saracenen zoals later bleek. Het is een van de vroeg Middeleeuwse voorhoofse ridderromans die vanuit 't Frans vertaald is in het Diets. Het "Chanson de Roland" verhaalt over ridder Roland met zijn zwaard Durendal en zijn hoorn Olifant die verraden wordt door graaf Gamelon en gedood wordt bij Roncesvalles. Voordat hij sterft blaast hij op zijn hoorn om Karel te roepen, maar helaas te laat. Al stervende legt hij zijn enorme zwaard en hoorn onder zich zodat de Saracenen dit niet kunnen gebruiken. Even een stukje uit het heldendicht:

Roelant crancte seere

Ende riep: "Ghenade, live Heere!"

Ende claghede sijn sonden herde

Ende viel neder op die erde.

Doen leit hij onder hem wale

Beide den horen ende Duarendale.

Hi bad Gode met sueter bede

Dat hi sijn siele ten paradies ghelede.

God selve sinen inghel sende,

Daer die grave Roelant ende.

Doen Kaerle in Roncavale quam,

Wert hi serich ende gram.

De slag was in 778 n. Chr. Om nu op deze plaats te staan bezorgt ons even kippenvel.



Dag 27. Burguete - Pamplona (10 sept. 2008) 49 km

We hebben het goed aangepakt. Gisteren een korte maar zware etappe, vandaag de laatste twee beklimmingen in de Pyreneeën. Een van twee en een van drie kilometer. Dan de mooiste afdaling die we tot nu toe gehad hebben. Kilometers fietsen zonder te trappen. Heerlijk. Iets na de middag naderen we Pamplona. We zetten de tent op op enkele kilometers buiten de stad en fietsen dan langs de rivier de Arre naar het centrum. De oude stad is volledig ommuurd, de straten zijn smal en de huizen hoog. We gaan een kijkje nemen bij de Plaza de Toros. Helaas mogen we er niet in. Dan naar de prachtige Kathedraal en het kerkelijk museum. Op het enorm grote Plaza del Castillo met zijn vele terrassen nuttigen we een cerveza. Dat is wel nodig met deze temperatuur van 30°. Eens per jaar worden hier in Pamplona de stieren losgelaten in de straten. De stoere Spanjaarden lopen daar dan tussen om de stieren nog wat op te jutten. Dat gaat meestal goed. Soms ook niet.



Dag 28. Pamplona - Estella (11 sept. 2008) 75 km

De stad uit en de goede weg vinden. Wat een crime. We hadden nooit gedacht dat de stad zo groot was. Na 5 km rijden we nog tussen de huizen en het drukke verkeer. Eindelijk dan toch op de juiste weg. Dat dachten we. Een vriendelijke Spanjaard op een mountainbike rijdt een stuk met ons mee en wijst ons de weg naar Puenta la Reina. Twee anderen hebben ons 10 minuten daarvoor precies de andere kant opgestuurd. Als we amper een kilometer verder zijn stopt er een auto. De man draait zijn raam open en zegt: "Camino....no.....no.....no" en gebaart dat we helemaal verkeerd zitten. We bedanken hem en rijden gewoon door. Elke Spanjaard heeft blijkbaar zijn eigen camino. We zien op de kaart dat de weg die we volgen in ieder geval naar Puente la Reina gaat. Dit stadje is niet veranderd sinds de 15e eeuw. Waarschijnlijk iets hygiënischer geworden. We hebben in ieder geval geen emmer pis over ons gekregen en de straten zijn proper. Het Spaanse landschap waar we doorheen rijden is kaal. Geen bossen zoals in Frankrijk en de oogst is al van het land. Het is eigenlijk heet en saai. Het stikt er van de vliegen en muggen. Mond dicht dus als we rijden.



Dag 29. Estella - Logroño (12 sept. 2008) 45 km

Wat en verrekte, smerige, akelige wind vandaag. We hebben er 's morgens al rekening mee gehouden: Vier lagen kleren aan. Maar dat blijkt nog te weinig. De wind snijdt er dwars doorheen. We rijden constant op een hoogte van 450 tot 600 meter. We snappen nu heel goed waarom de renners in de Vuelta in brede waaiers over de weg rijden en dat een geloste renner nooit meer bij het peloton komt. De hele Camino Frances die we nu rijden is bewegwijzerd met borden. Een Europees monument dat dus ook door de E.U. gefinancierd wordt. We nemen even een foto voor later en gaan verder naar Logroño. Tegen vieren rijden we de stad binnen en gaan op zoek naar een refugium. We hebben even geen zin meer in kamperen. Gelukkig is er nog plaats om te slapen. Op de 4e verdieping staan ongeveer 25 bedden tegen elkaar. We hebben bed 84 en 85. Door de koude, harde wind hebben we hetzelfde gevoel dat we vroeger hadden na een dag kabeljauwvissen met Ré van Kruysen. Alleen was het dan hartje winter.



Dag 30. Logroño - Santo Domingo de la Calzada (13 sept. 2008) 63 km

Voor de eerste keer geslapen in een refugium. Nou ja, geslapen is een groot woord. Met 25 volwassenen op een zaal. Links, rechts overal snurkers. Elke 10 minuten knalt er ergens een toiletdeur dicht. Twee bedden verder klikt iemand zijn huig. Net een lekkende kraan op een rubbermat. Om twee uur klinkt het over de zaal: "Ai-ai-ai-ai....." Als het een wandelaar is zijn het beslist zijn voeten. Een half uur later weer iemand met een nachtmerry. "Aaahh...aahh...ahh..." buldert het in het donker. Ik zie dat nu zowat iedereen rechtop zit. Rond 5 uur beginnen de eersten op te staan. Gerommel, geritsel, geloop, slaan met deuren, gepraat. Om half zes heb ik het wel gezien. Ik kleed me aan, pak mijn spullen in en ga naar de eetzaal. Kort daarna komt Jo binnen. We zetten koffie en gaan gezellig aan tafel. Rond 7 uur zijn we klaar, zoeken onze fietsen en nog geen tien minuten later rijden we door de stad. Licht aan, want het is nog donker. Na 63 km komen aan in Santo Domingo. Het volgende refugium........... Joop Zoetemelk vertelde dat hij de Tour de France in bed had gewonnen. Je kunt hem daar dus ook verliezen.

Montesquion: Even rusten en eten. De Pyreneeën op de achtergrond Lourdes: De beloofde kaarsen voor thuis. Stuw in de Gave de Pau. l’Hopital St.Blaise: Middeleeuws kerkje. Roncesvalles: Op de top van de Ibañeta. Roncesvalles: Waar Roelant in 778 sneuvelde. Pamplona: Bij het monument voor de stieren. Puenta la Reina: Uitgestorven tijdens de siesta. Borden langs de Camino Frances. Boadilla del Camino: We vertrekken weer.