Naar begin Terug

Kunst op straat

Als je door de straten rijdt op zoek naar kunst moet je goed kijken om iets te vinden. Er zijn in het verleden te weinig mensen geweest die zich dat hebben aangetrokken. Men vindt het hier ook al gauw niet nodig, flauwekul of men kan niet zien wat het voorstelt en dan hoeft het ook niet. Het wordt tijd dat daar verandering in komt. Maar voordat we daar iets aan proberen te doen lopen we rond door het dorp en vinden de volgende voorwerpen:


Suske en Wiske

Deze twee striphelden in rode terra cotta staan op het gazon voor bejaardenhuis “De lange Akkers”. Je zou ze eerder in een speeltuin verwachten, maar misschien refereren ze wel aan het weer kind worden op hoge leeftijd. In de strips van Willy Vandersteen zijn ze in de loop van de jaren wel iets veranderd maar toch vooral jong en energiek gebleven, serieus maar soms ook vol streken.






Drie generaties

Pastoor Omèr Geilleit heeft drie stukken boomstam samengesmeed tot één beeld. De figuren groeien naarmate ze ouder worden. Op de voorgrond het wapen van Koewacht zodat we kunnen zien dat het speciaal voor deze plek is gemaakt. We hebben trouwens nog een beeld van deze kunstenaar nl.








De zwingelaar

Vroeger stond dat op de splitsing bij het binnenrijden van het dorp vanuit Hulst, maar na enkele jaren is het verhuisd naar de hal van de Vlaschaard. We komen het dus niet  meer op straat tegen. Binnen staat het droog en kan het niet verder wegrotten. Kenmerkend voor Geilleit is dat hij dikwijls zacht hout gebruikt om zijn beelden uit te kappen. Buiten in weer en wind staan ze langzaam te verrotten. Het geeft wel de vergankelijkheid van de schepping en dus ook van ons weer.



Nog een zwingelaar

Op de kop van het kerkplein vinden we een bronzen beeld van een zwingelende man uit het verleden. Met de zwingelspaan slaat hij de lemen uit het vlas zodat straks alleen het lint overblijft. Het zwingelen op deze manier dateert uit de 19e eeuw. Een ambacht uit een tijd die niemand meer heeft meegemaakt. Als nazaten van de Koewachtse vlassers snappen wij wel waarom dit hier thuis hoort.




400 jaar Koewacht

Als je de Eikenhof vanaf de Eikenlaan binnenrijdt kun je niet missen. Het werk van Anneke Kragt staat dan recht voor je, midden op het grasveldje. Het is gemaakt ter gelegenheid van het 400-jarig bestaan van het dorp.








De stuik

Onder een stalen geperforeerd dak op drie poten staat een stenen vlasstuik (Het dialectische woord “stuik” betekent hier een rechtopstaande hoeveelheid). Het vlas werd vroeger na het roten op een grasveld in deze vorm te drogen gezet. Soms wordt ook wel het woord “kapelletje” gebruikt vanwege de vorm. Het kunstwerk staat precies op de splitsing voor Restaurant “Van Dijk” als je vanuit Hulst komt aanrijden. Het is gemaakt door beeldhouwer Luc Ingels. Als je door Heikant rijdt, zie je tegenover de kerk een beeld van “de stuiker”; dus iemand die het vlas aan het rechtop zetten is.





Decoratie De Vlaschaard

Aan de voorkant van het gebouw en de gevel van de Oude bibliotheek hangen keramiektegels van Jean Kamps, onze plaatselijke beeldhouwer. Bekijk de tableaus en zoek de verschillen. De bibliotheek is ondertussen verhuisd naar de brede school, maar een aantal tegels herinneren hier nog aan. Wil je meer van deze kunstenaar weten en zien, breng dan een bezoekje aan zijn website.










Het wapen van Koewacht

In december 2011 is een nieuw kunstwerk geplaatst langs de weg in het buurtschap Oude Molen. Het is gemaakt in opdracht van de gemeente Terneuzen door Jean Kamps. Kunstenaars konden inschrijven en over de inzendingen is "democratisch" gestemd. Als je Koewacht nadert vanuit Axel (of Zuiddorpe) kom je het tegen, net voor de kruising Klapstraat/Eikenlaan. Je zou denken dat het een grafzerk is, maar dan sla je de plank lelijk  mis. Hier ligt helemaal niemand begraven, ook geen Koe en zeker Koewacht niet, want daar leeft nog wel het een en ander.





DAT WAS HET DAN

Meer hebben we helaas niet.